آیا فیوز رها شده همان فیوز اخراج است؟

آیا فیوز رها شده همان فیوز اخراج است؟

مقدمه:
فیوزها با محافظت از آنها در برابر بیش از حد و مدارهای کوتاه نقش مهمی در سیستم های الکتریکی دارند. در میان انواع مختلف فیوزهای موجود ، فیوزهای رها شده و فیوزهای اخراج معمولاً استفاده می شود. برخی از افراد ممکن است این دو اصطلاح را اشتباه بگیرند ، با فرض اینکه آنها یکسان هستند. با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که فیوزهای رها شده و فیوزهای اخراج از نظر عملکرد ، ساخت و سازها و برنامه های کاربردی آنها متفاوت است. در این مقاله ، ما به جزئیات این دو نوع فیوز برای درک تفاوت ها و سناریوهای استفاده آنها خواهیم پرداخت.

رها کردن فیوز:

فیوز قطره ای که به عنوان فیوز کارتریج نیز شناخته می شود ، برای محافظت در برابر بیش از حد یا مدارهای کوتاه در سیستم های توزیع برق الکتریکی طراحی شده است. این ماده از یک عنصر فیوز محصور در کارتریج ساخته شده از مواد عایق تشکیل شده است. عنصر فیوز معمولاً از فلز یا آلیاژ نقطه ذوب کم مانند نقره یا روی ساخته می شود. در صورت قرار گرفتن در معرض جریان بیش از حد ، عنصر فیوز به سرعت گرم می شود و ذوب می شود و جریان برق را مختل می کند و از این طریق سیستم الکتریکی را از آسیب محافظت می کند.

ساخت و ساز:
ساخت فیوز قطره ای شامل چندین مؤلفه کلیدی است:

1. عنصر فیوز: قلب فیوز Drop Out خود عنصر فیوز است. همانطور که قبلاً نیز ذکر شد ، معمولاً از فلز یا آلیاژ نقطه ذوب کم ساخته شده است.

2. کارتریج: عنصر فیوز در یک کارتریج ساخته شده از مواد عایق محصور شده است. این کارتریج محافظت مکانیکی را از عنصر فیوز فراهم می کند و به جلوگیری از تماس تصادفی با قطعات زنده کمک می کند.

3 ساختار نصب: فیوز رها شده معمولاً بر روی یک ساختار پشتیبانی مانند قطب یا براکت نصب می شود تا از نصب و عملکرد مناسب اطمینان حاصل شود.

عملکرد:
هنگامی که یک بیماری بیش از حد رخ می دهد ، عنصر فیوز در یک فیوز رها شده به دلیل اثر گرمایش ژول گرم می شود. با افزایش دما ، عنصر فیوز به نقطه ذوب خود می رسد و باعث ذوب شدن و شکستن مدار می شود. فلز مذاب از فیوز خارج می شود و در نتیجه یک مدار باز و قطع جریان جریان ایجاد می شود.

مکانیسم Drop Out یکی از ویژگی های اساسی این نوع فیوز است. این اجازه می دهد تا عنصر فیوز بعد از ذوب از مدار کاملاً جدا شود. این قطع ارتباط به جلوگیری از هرگونه قوس یا برقراری مجدد مدار معیوب کمک می کند و از ایمنی سیستم الکتریکی اطمینان حاصل می کند.

برنامه ها:
رها کردن فیوزها برنامه هایی را در سیستم های مختلف الکتریکی از جمله ترانسفورماتورهای توزیع ، بانکهای خازن و خطوط برق سربار پیدا کنید. این فیوزها اغلب در مناطقی مورد استفاده قرار می گیرند که نشانگر بصری از عملکرد لازم است زیرا می توانند به پرچمی که هنگام دمیدن فیوز از آن خارج می شود ، مجهز شوند.

فیوزهای اخراج:

فیوزهای اخراج ، همچنین به عنوان یک گیرنده مدار روغن از نوع اخراج ، در مقایسه با فیوزهای خارج شده بر اساس یک اصل متفاوت عمل می کنند. این فیوزها معمولاً در خطوط انتقال نیرو و ولتاژ بالا و پمپ ها برای محافظت از سیستم الکتریکی در برابر گسل ها استفاده می شوند.

ساخت و ساز:
ساخت فیوز اخراج شامل اجزای اساسی زیر است:

1. عایق چینی: به عنوان مؤلفه اصلی عایق فیوز اخراج ، فراهم کردن جداسازی الکتریکی و استحکام مکانیکی است.

2. لوله فیوز: لوله فیوز ، که به طور معمول از مواد سرامیکی ساخته شده است ، عنصر فیوز را محصور می کند.

5. شارژ انفجاری: فیوزهای اخراج شامل یک بار انفجاری است که به عنصر فیوز متصل است. این بار انفجاری به اخراج سریع و دقیق عنصر فیوز در طی یک شرایط گسل کمک می کند.

عملکرد:
در حین کار عادی ، عنصر فیوز در فیوز اخراج دست نخورده باقی می ماند و جریان از طریق آن بدون هیچ گونه وقفه ای جریان می یابد. با این حال ، هنگامی که یک گسل رخ می دهد ، مانند یک مدار کوتاه یا جریان بیش از حد ، بار انفجاری متصل به عنصر فیوز ایجاد می شود. انفجار عنصر فیوز را از لوله بیرون می کشد و باعث شکسته شدن و اختلال در جریان جریان می شود.

بر خلاف فیوزهای قطره ای ، فیوزهای اخراج به گونه ای طراحی شده اند که قابل جمع شدن باشند. پس از پاک شدن گسل ، عنصر فیوز را می توان به صورت دستی به داخل لوله وارد کرد و تداوم مدار را بازیابی کرد.

برنامه ها:
با توجه به توانایی آنها در پاک کردن سریع گسل ها و جابجایی مدار ، فیوزهای اخراج به طور گسترده ای در برنامه های ولتاژ بالا ، مانند زیرزمین ها و سیستم های انتقال نیرو استفاده می شوند. آنها قابلیت اطمینان پیشرفته را ارائه می دهند و می توانند در شرایط نامطلوب محیطی فعالیت کنند.

تفاوت بین فیوزهای رها شده و فیوزهای اخراج:

1. اصل عملکرد: فیوزهای رها کردن با ذوب عنصر فیوز کار می کنند ، در حالی که فیوزهای اخراج با حرکت دادن عنصر فیوز از لوله عملکرد دارند.

2. قابلیت استفاده مجدد: فیوزهای رها شده به گونه ای طراحی نشده اند که قابل جمع شدن باشند و باید پس از عمل جایگزین شوند. از طرف دیگر ، فیوزهای اخراج می توانند پس از پاک شدن گسل ، به صورت دستی بازسازی شوند.

ساخت: ساخت و ساز: فیوزهای رها شده از یک کارتریج با یک عنصر فیوز تشکیل شده است ، در حالی که فیوزهای اخراج دارای عایق چینی ، لوله فیوز و بار انفجاری هستند.

4. قطع ارتباط: فیوزهای خارج شده را به طور کامل از مدار پس از ذوب جدا کنید ، در حالی که فیوزهای اخراج می توانند پس از عمل دوباره وصل شوند.

5. برنامه ها: فیوزهای رها شده معمولاً در سیستم های توزیع استفاده می شوند ، در حالی که فیوزهای اخراج برای خطوط انتقال ولتاژ بالا و پست ها ترجیح داده می شوند.

نتیجه گیری:

به طور خلاصه ، فیوزهای رها شده و فیوزهای اخراج انواع متفاوتی از فیوزهای مورد استفاده در سیستم های الکتریکی هستند. در حالی که فیوزهای رها کردن به ذوب یک عنصر فیوز برای قطع مدار متکی هستند ، فیوزهای اخراج از طریق یک بار انفجاری به اخراج عنصر فیوز متکی هستند. فیوزهای قطره ای قابل جمع شدن نیستند و نیاز به جایگزینی دارند ، در حالی که فیوزهای اخراج می توانند پس از عمل به صورت دستی بازسازی شوند. درک این تفاوت ها برای مهندسان برق و تکنسین ها برای انتخاب فیوز مناسب برای یک برنامه خاص ، اطمینان از ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم الکتریکی بسیار مهم است.